بیوشیمی : فصل اول (آب، اسید و باز)

 

فصل اول بیوشیمی : آب، اسید و باز  و سیستم های بافری

 

ماگنولیای بنفش Magnolia soulangeana

رده :            Magnoliopsida

زیر رده :           Magnoliidae

راسته :           Magnoliales

خانواده :       Magnoliaceae


پرندگان راسته کشیم سانان

این تیره، 20 گونه دارد که 5 گونه ی آن در ایران یافت می شود. کشیمیان از غوصیان کوچکتر و در شناگری و غواصی در آب مهارت بسزایی دراند. بیشتر به داخل آب شیرجه می روند و کمتر پرواز می کنند. کشیمیان پرواز ضعیفی دارند، که ابتدا با دویدن روی آب آغاز می شود، سپس برخاسته و در حالی که سر و گردن را به سمت جلو واندکی پایین تر از بدن نگه داشته اند، در ارتفاع پایین پرواز می کنند. پاها نیم پرده و فاقد دم است. نر و ماده همشکل اند. عمدتا از ماهی تغدیه کرده، اما از نرم تنان و دوزیستان نیز تغذیه می کنند. در آبهای ساحلی، در یاچه ها و مصب ها به سر برده و آشیانه ی خود را کنار مصب ها و روی برگهای شناور می سازند

 

کشیم بزرگ

نام علمی : Podiceps cristatus

نام انگلیسی: Great Crested Grebe    

نام فارسی: کشیم بزرگ

 

 

پراکندگی

 

مشخصات ظاهری: این پرنده؛ 49 سانتیمتر طول دارد و از دیگر کشیمیان بزرگتر است. منقارش قرمز صورتی است و گردنی باریک دارد. پشت گردن و روتنه خاکستری مایل به قهوه ای است. در فصل تولید مثل، روی سرش دو کاکل بلند و تیره رنگ مشاهده میشود که اطراف آن را طره سیاه بلوطی پوشانده و داخل این طره تا حاشیه ی صورت ، قرمز بلوطی است. حاشیه ی چشمان و ریز گلوی این پرنده سفید است.

در زمستان ها، سر و گلو سفید است. و روی سرش کاکل تیره رنگی به حالت خوابیده مشاهده میشود. در نگاه اول بدون دم هب نظر می آید. هنگام شنا کردن روی آب، بدن کشیده اش اندکی در آب فرو رفته و گردنش را به حالت افراشته نگه می دارد. جثه ی بزرگتر، گردن باریک تر و منقار صورتی رنگش این پرنده را از کشیم گردن سرخ متمایز می کند. همچنین در پرواز، شاهپرهای ثانوی و لکه ی بزرگ و سفید رنگ پیش بالش به وضوح دیده می شود.

صدا: صدای این پرنده؛ عمدتا درفصل تولید مثل و شبیه «راه –راه- راه» شنیده می شود.

زیستگاه: این پرنده، اغلب در دریاچه های آب شیرین، آبگیرها و مصب هایی که دارای پوشش گیاهی است، به سر برده و لابلای پوشش های نیزاری تولید مثل می کند. در ایران، زمستان ها نسبتا فراوان است.

حفاظت : این پرنده ، در حال حاضر، نیازی به برنامه ی ویژه حفاظتی ندارد.

پرندگان راسته سبزقبا سانان

 

این راسته ، شامل پرندگانی با پرو بال رنگین، منقار نسبتا بزرگ و سخت است، که در برخی از گونه ها، قلاب مانند دیده می شود و از ماهی و حشرات تغذیه می کنند.

تیره ی ماهی خورکیان

تیره ی زنبور خواریان
این تیره شامل پرندگانی اجتماعی با رنگ آمیزی زیبا، بال های دراز و کشیده، دم نسبتا بلند است و نر و ماده ی آن کم و بیش همشکل اند.

تیره ی سبز قبایان
این تیره پرندگان کلاغ مانند با پرو بال خوشرنگ؛ منقار قوی و اندکی قلاب مانند را در بر می گیرد.

تیره ی هدهدیان
از این تیره یک گونه در ایران وجود دارد
.

 -----------------------------------------------------------------------

زنبور خوار (زنبورخوار معمولی)

نام علمی : Merops Apiaster

نام انگلیسی:  European Bee eater    

نام فارسی: زنبور خوار (زنبورخوار معمولی)

 

 

پراکندگی

 

مشخصات ظاهری: این پرنده، 28 سانتیمتر طول دارد و به واسطه ی رنگ خرمایی سر  پشت گلوی زرد روشن، که در تضاد با رنگ آبی فیروزه ای زیر تنه اش قرار دارد، به آسانی شناخته می شود. در پرنده ی بالغ، پشت بال ها بلوطی، که در پرواز، زیر بال های خاکستری قهوه ای کمرنگ به نظر می آید، و دم سبز با پرهای بلند میانی دیده می شود. زیر تنه ی پرنده ی جوان سبزی بیشتری دارد، اما تارک به رنگ بلوطی، گلو زرد و پرهای میانی دم بسیار کوتاه یا فاقد آنهاست. در هنگام مهاجرت، در بالای سر، از سر و صدایشان شناخته می شوند. در پرواز حشرات را شکال کرده و پروازش زیبا همراه با بالبازروی است. پرنده ای اجتماعی است و اغلب روی سیم های برق  و تلگراف می نشیند.

صدا: صدای این پرنده، بسیار شبیه زنبور خوار گلو خرمایی و آرامتر است و شبیه «په رروپ-» شنیده می شود.

زیستگاه: این پرنده در فضاهای باز با بوته های پراکنده و درختان اندک، و روی تیرهای تلگراف به سر برده و در سوراخ های دیواره ی ساحلی رودخانه ها، گودال های شنی و گاهی روی زمین هموار، به صورت گروهی ، تولید مثل می کند. در ایران، تابستان ها فراوان است.

حفاظت: با وجود شکار این پرنده، به منظور جلوگیری از حمله ی آنها به کندو های عسل، به نظر نمی رسد نیازی به برنامه ی ویژه ی حفاظتی داشته باشد.

تشریح پا

تشریح پا انسان

 

تشریح پا